18 januari 2005

Waar moet dat heen?? We zitten nu in week 24 van de zwangerschap en Loes haar buik is al enorm groot. In normale gevallen zou dit een buik voor 9 maanden kunnen zijn. Gisteren moest ik de kleintjes kalmeren door mijn hand op de buik te leggen. "Worden ze rustig van" zei Loes. Nou, nog weinig van gemerkt. En als ze nu al zo hard trappelen vraag ik me af wat dat moet worden als ze nog eens twee keer zo groot zijn!? Vrouwen zijn toch wel heel flexibel, zeker waar het de buik betreft.

Loes: Nou de buik groeit inderdaad heel hard en Arwin is ook heel goed van bewust dat er 2 babytjes inzitten. Gisteren kwamen wij Dirk met zijn baby broertje Vincent in de supermarkt tegen en toen Arwin Vincent in de maxicosi zag rende hij heel snel naar mij toe en heel trots tilde hij mijn bloesje omhoog zodat hij Dirk kon laten zien dat zijn babytjes nog in mama's buik zitten. Dat was heel verrassend om te zien. Arwin is gek op babytjes, dat merk ik ook op de creche. Als hij de baby's ziet, wil hij ze gelijk kusjes geven. Laatst zei hij tegen mij dat in mijn buik 'baby Giovanni' zit. Baby Giovanny is een kindje van 4 maanden oud die bij mij op de creche zit. Op zich is het een positieve ontwikkeling dat Arwin kleine kindjes lief vindt. Des te minder zal hij moeite mee hebben als straks de 2 babytjes komen.

Ik merk heel goed dat er 2ling in de buik zit, want stappen tot in de kleine uurtjes is nu helemaal uit het beeld. Het uitgaan is nu beperkt tot uit eten gaan tot rond 10.00 uur s'avonds, alhoewel de hele tijd op de stoel doorgebracht te hebben, hou ik het dan voor gezien. En dan wil ik het niets eens over de spataders hebben. Tijdens de 1ste zwangerschap had ik nergens last van, behalve dan van spugen en in de laatste fase van rugpijn. Maar deze keer komt er van alles bijkijken. Gelukkig zijn al deze kwaaltjes van korte duur en als je bedenkt dat je straks daarvoor 2 prachtige kindjes krijgt, dan ben je al je ongemak weer zo vergeten!!!

Vorige week zaterdag heeft het weer eens hard geregend. Misschien moeten we langzamerhand de conclusie trekken dat het klimaat ook hier veranderd is. Wordt het toch nog een groen tropisch eiland. Er valt dan in korte tijd enorm veel water wat allemaal via de natuurlijke weg moet verdwijnen; van hoog naar laag en niet via het riool want die kennen we niet. De verbazing is op het gezicht van Arwin te lezen. Er stond in no time bijna een halve meter water in de tuin. Gelukkig bleef het binnen droog.

En na de regenbui is het weer tijd om schoon te maken. Daarvoor schakelen we dan het maatje van Bob de Bouwer in.

Een goed voornemen voor het nieuwe jaar was wat vaker op de fiets te springen. Arwin heeft zich daarbij aangesloten want 2005 is het jaar van de (fiets)waarheid. Loopt immers nog de weddenschap dat meneertje voor zijn 3de zonder achterwieltjes kan fietsen. Er wordt in ieder geval fanatiek aan gewerkt en gezien de verbetenheid op zijn gezicht gaat dit lukken. De snelheid zit er in ieder geval al wel in en aan fans ook geen gebrek.

Helaas heeft Roland gemeend een bloedband op te moeten bouwen met zijn nieuwe bloedrode Ford Mustang Cabrio uit 1969. Toen hij een vreemd geluidje hoorde bij een van de acht cilinders wilde hij ietsje dichterbij luisteren. Hij vergat hierbij de propellor van de radiator en vervolgens raakte deze zijn arm. Een aantal hechtingen waren nodig om het zaakje weer te corrigeren en dat betekent dus een paar weken uitgeschakeld voor het fietsen. De honeurs worden waargenomen door Barbara en Natascha.

De volgende keer zeker fotos van dit rode monster.