18 maart 2005

De doorbraak... eindelijk is het weer zover; ik ben weer aan het werk! Een kleine pauze van een paar maandjes kan geen kwaad, of je het nou sabbatical noemt of werkeloosheid. Fatum, de grootste verzekeringsmaatschappij op de Antillen, is de gelukkige. Na enige onderhandelingen, waarin ik uitleg moest geven hoe de grote mensen wereld in elkaar steekt, konden we uiteindelijk toch een tarief overeenkomen. Niet echt waar ik goed in ben, maar uiteindelijk kwamen we er wel uit.

Ik zit dus weer diep in het verzekeringswezen en ik moet zeggen dat ik me vrij snel de problematiek eigen gemaakt heb. Dat ondanks de complexiteit van het pensioengebeuren, want dat is de tak waar ik me mee bezig ga houden; conversie van pensioengegevens uit het systeem van Nationale Nederlanden naar het nieuwe systeem dat door Fatum aangeschaft is: een Amerikaans systeem dat draait op een Oracle database. Waarschijnlijk toch nog iets overgehouden uit de Ennia tijd. Het enige wat ik nog mis van Ennia is het eerste bakje koffie 's ochtends (na half elf was die niet meer te drinken) en de juffrouw die 3x per week de auto's van de directie kwam wassen en daarnaast ook tijd had voor het gewone werkvolk. En ze deed dat altijd erg goed. Wel nu, het deed mij dan ook een groot plezier dat dezelfde dame ook Fatum als klant heeft. Het was een blij weerzien... wederzijds.  De koffie blijft helaas onnavolgbaar maar daar kan zij ook niets aan doen.

De 'vaste' lezer zal wel gaan merken dat er weer gewerkt wordt; de updates zullen wellicht met een grotere tussenpauze verschijnen. Maar we doen ons best.

En we zijn week 32 bijna gepasseerd! Afgelopen dinsdag was de eerste keer dat Loes zonder mij naar de gynacoloog gegaan is. En alles is weer anders geworden... Volgens vervanger 1, Dr. Friezer, kan nu wel uitgegaan worden van een 'gewone' bevalling. Maar ik denk niet dat ik daar in meega. Met mijn medische kennis van zaken (ik kom immers uit een medisch nest) geloof ik niet dat dit de meest voor de hand liggende keuze is. Wat mij betreft staat de datum van 18 april nog; niet in de laatste plaats omdat 17 april de triathlon gehouden wordt en die mogen we niet missen. Kwestie van plannen en dat kunnen we beter in eigen hand houden en niet aan moeder natuur overlaten. Dus... wordt vervolgd.

Afgelopen weekend zijn we naar de rommelmarkt geweest van de Marine. Deze zomer vertrekken weer veel mariniers met hun gezinnen naar Nederland. En waar kun je beter slagen voor nederlandse babyspullen en kinderspeelgoed dan bij potente mariniers? Dat was dus bij meerdere Antillianen bekend en een half uur voor het officiele begin om 9.00 uur werd er al volop zaken gedaan. Als gewoonlijk zijn wij ietsje later maar er bleef nog genoeg rommel over. Met een 2ling op komst moet zo ongeveer alles dubbel aangeschaft worden. Ik dacht nog wel klaar te zijn, maar helaas. Maxicosi's waren er in verschillende uitvoeringen en Arwin's aandacht ging al snel uit naar een brandweerauto en een garage. En omdat Loes nogal vergeetachtig is deze dagen heeft ze de Sesam Straat trein weer ergens laten liggen. Die zal ongetwijfeld voor de 2de keer verkocht worden. Nu zijn we (bijna) klaar. Alleen de namen nog...

Afgelopen week kregen we ook nog bezoek. Deze wel erg mensvriendelijke Troepial voelde zich meteen thuis bij ons gezinnetje.