10 mei 2005

Druk... druk... Het is toch anders met 2 van die bengeltjes. Gelukkig is Indra er nog om de eerste klappen op te vangen, maar vanaf vrijdag staan we er met z’n drieen voor, Arwin meegerekend. Dus maar snel nog een feestje regelen op woensdag zodat iedereen nog kan genieten van de kookkunsten van Indra. Wel een last minute call maar goed. De agenda’s zijn hier meestal minder vol gepland, of in ieder geval flexibeler, dan in Nederland. En waar eten en drank is komen de mensen vanzelf.

Met Rayan en Kishan gaat het goed. We hebben weliswaar afgelopen zaterdag op aanraden van de kraamhulp en de kinderarts hun bloed laten onderzoeken, maar dat was meer omdat niemand enig risico wilde lopen. Niks aan de hand dus. Het advies is ‘meer in de zon liggen en goed drinken’. Wie kan daar op tegen zijn? Zo’n therapie mogen ze mij ook voorschrijven. De drinkgewoonte hebben ze niet van mij geerfd want dat behoefd nog enige training. Meestal vallen ze na enkele minuten al in slaap of er zit totaal geen vaart in. En dan duurt 60 mm erg lang. Ook aan het boeren moet duidelijk nog gesleuteld worden. Maar afgezien van deze basisvaardigheden zijn het verder wel knappe jongens.

De nachten zijn nog onrustig. Rayan wordt nu al voorgetrokken en mag bij zijn moeder slapen; hij is dan ook de kleinste en heeft volgens Loes extra aandacht nodig.

En dan Arwin; de strijd om de aandacht is begonnen. Hij heeft zelfs al het wapen van bedplassen uit de kast gehaald. Loes noemt het een ‘terugval’. Aan de andere kant is hij heel blij met zijn ‘lieve jongens’. Hij is vast van plan om ze te leren voetballen, maar ik heb hem die kromme tengere beentjes laten zien dus voorlopig blijven we nog maar samen voetballen.