25 juli

Maar weer eens een update na al die verjaardagen en feestjes.

15 Juli was het weer zover: Arwin's verjaardag moest gevierd worden en tegelijk de mijne. Het blijft een bijzonder fenomeen. Onze traditie is inmiddels berucht: het enige kinderfeestje met bier. Maar daarom niet minder gezellig.

Het huis gaat z'n gangetje. De vaart is er een beetje uit nadat de Colombiaanse aannemer zijn contract met Marisela, de architecte, opgezegd heeft. Nu was zij verplicht zelf mensen te zoeken die de klus gaan klaren. En aangezien er momenteel veel gebouwd wordt, zijn deze moeilijk te vinden. Gelukkig hebben we niet zoveel haast want we zitten tot december vast aan ons huurcontract. De eerste tegenvallers zijn inmiddels een feit: de elektricien en degene die de alarminstallatie aanlegt werken niet erg samen terwijl coordinatie hiertussen zo belangrijk is. Ook de samenwerking tussen architect en de elektricien is slecht. Helaas. Maar deze week verwacht ik de container uit Venezuela met alle onderdelen voor de daken. Een betonnen gedeelte boven de slaapkamers en een houten gedeelte voor de rest; dat alles inclusief dakpannen en houten afwerkplaten voor de binnenkant en ook nog de kozijnen voor alle binnen deuren. Tito, de fabrikant (en kennis van Marisela) komt voor deze klus zelfs mee om te controleren of alles netjes aangekomen is en om te kijken of er nog meer werk gedaan kan worden. Vast wel, aangezien hij van huis uit meubelmaker is.

Met Arwin gaat alles goed: mager en gezond. Arwin kan nauwelijks wachten om naar de grote school te gaan. Ik kan me herinneren dat mijn eerste gang naar de grote school minder enthousiast verliep. Ik greep angstvallig iedere regenpijp vast om maar niet weggesleurd te worden van mijn vertrouwde omgeving. Gelukkig ben ik daar redelijk overheen gekomen en ben ik best een outgoing type; voor sommigen zelfs iets te.

Die Zwei gaan hard. Er is wel een duidelijk verschil in karakter. Voor Kishan is alles "die", waarbij hij duidelijk met zijn wijsvinger aanwijst wat hij bedoelt. Voor Rayan is alles "Mamma", ook pappa. Ze houden ons flink bezig; ook 's nachts want overdag hebben ze nauwelijks tijd om te eten waardoor ze 's nachts wakker worden van de honger.  Ze zijn bijzonder energiek. Terwijl Arwin meestal na 5 minuten in de auto in slaap valt zitten Rayan en Kishan met hun grote ogen naar buiten te kijken. En 's ochtends vroeg worden de loopwagens gestart en rijden ze al vrij snel keihard tegen deuren en muren aan. Erg leuk.